წარმატების წარუმატებლობა

სად შევაჩერეთ განვითარება?
წარმატების წარუმატებლობა
ფოტო: ალექსეი სეროვი

Grow Your Business, Not Your Inbox

Stay informed and join our daily newsletter now!
3 min read
Entrepreneur-ის კონტრიბუტორები საავტორო სტატიებში გამოხატავენ მათ პირად მოსაზრებებს.

You're reading Entrepreneur Georgia, an international franchise of Entrepreneur Media.

გიფიქრიათ თუ არა, რამდენად ხელისშემშლელი შეიძლება აღმოჩნდეს წარმატება მომავალში უფრო მეტი წარმატების მისაღწევად?

გახსენდებათ თუ არა წარმატებული ადამიანები და ორგანიზაციები, რომლებიც დღეს ისე ვეღარ აღგვაფრთოვანებენ თავისი უნიკალური მიღწევებითა და პროგრესულობით, როგორც ერთ დროს?

წარმატებული რეჟისორი, რომელიც ვეღარ იღებს შედევრებს, წარმატებული სპორტსმენი, რომელიც ვეღარ იპყრობს ახალ მწვერვალებს, წარმატებული მეცნიერი, რომელიც ვეღარ გვაოცებს ახალი აღმოჩენებით, წარმატებული მუსიკოსი, რომლის ნაწარმოები მალევე მიეცემა დავიწყებას...

ეს ჩამონათვალი შესაძლოა, უსასრულოდ გავაგრძელოთ... წარმატებული ადამიანები, ნაცვლად საკუთარ თავზე მუშაობის გაგრძელებისა და მუდმივი განვითარებისა, პრივილეგირებულნი და წარმატებულობის ხიბლში მყოფნი, ხშირად უარს ამბობენ ახალ იდეებზე, ახალ აღმოჩენებზე, ახალ, საინტერესო მოგზაურობაზე და წარმატებულის სტატუსით ტკბობას განაგრძობენ.   

სად შევაჩერეთ განვითარება?

სკოლის დამთავრებისას? უნივერსიტეტის? სამსახურში დაწინაურებისა თუ ბიზნესში მიღწეული წარმატების შემდეგ? პოპულარობის მოხვეჭისა და მიმდევრების გაჩენის შემდეგ?

ადამიანთა ნაწილი, ერთხელ რომ მოიპოვებს აღიარებას, ერთხელ რომ შექმნის რაიმე უნიკალურს და მოიპოვებს წარმატებულის სტატუსს, მზად არის ამ სტატუსით გააგრძელოს კომფორტის ზონაში ცხოვრება და არ დაარღვიოს საკუთარი მყუდროება ახალ, ხშირად დისკომფორტის მომგვრელ, მაგრამ საინტერესო გამოწვევებთან შეჭიდებით.

ადამიანის ბუნებრივი მდგომარეობა ხომ ცნობისმოყვარე ბავშვისას ჰგავს, როცა ყველაფერი უნდა გვაინტერესებდეს, კითხვებს უნდა ვსვამდეთ და ვტკბებოდეთ სამყაროს შემეცნების უაღრესად სასიამოვნო პროცესით.

წარმატებული ადამიანი კი კითხვის დასმას მოერიდება. მან ხომ ყველაფერი იცის. ის ხომ წარმატებულია...

არადა, დადგენილია, რომ ადამიანის გონებას, როგორც მშიერს საჭმელი, ისე სწყურია სწავლა, ახალი ცოდნა, შემეცნება, ცნობისმოყვარეობა, მიუხედავად იმისა, რამდენად წარმატებულად იცნობს მას სოციუმი.

სწორედ სოციუმის მიერ მოკერებული წარმატებულის სტატუსი, ბევრი ადამიანისთვის, შესაძლოა, პერსონალური თუ პროფესიული განვითარების გზაზე, ერთგვარ ბარიერად იქცეს.

„მარადმწვანე სტუდენტი“ თუ ერთ დროს დამცინავ და შეურაცხმყოფელ სტატუსად მიიჩნეოდა, დღეს ყველაზე აქტუალური ტერმინი უნდა იყოს! მაგრამ მოისურვებენ კი „მარადმწვანე სტუდენტობას“ წარმატებული ადამიანები?! ისინი ხომ უკვე წარმატებულები არიან? მათ ხომ ერთხელ უკვე დაასრულეს სწავლა? მათ ხომ უკვე ყველაფერი იციან? ახლა კი სხვებს თუ ასწავლიან და დაარიგებენ ჭკუას, თორემ თავად რაღა უნდა ისწავლონ? 

ადვილია, შეიყვარო წარმატება და დაკმაყოფილდე მიღწეულით. კმაყოფილება კი სტაგნაციას იწვევს. ამიტომაც, უარი თქვით თვითკმაყოფილებაზე, არ დაკარგოთ ახალი მწვერვალების დაპყრობის მწველი სურვილი, დაისახეთ ახალი მიზნები და დაუღალავად იმუშავეთ მათ მისაღწევად!

რადგან თუ გაჩერდები და აღარ მოინდომებ განვითარებას, არ ამოირჩევ ახალ სამიზნეს, რაც უნდა წარმატებული იყო, შენი მონდომება ვეღარ იქნება ისეთი ძლიერი, როგორც წარსულში, როცა წარმატების მისაღწევად დაუღალავად შრომობდი, რადგან ჩათვლი, რომ შენ უკვე მიაღწიე წარმატებას და ახლა დასვენებისა და მიღწეულით ტკბობის დროა.

რა უნდა იყოს ჩემი შემდეგი მიღწევა? ესაა შეკითხვა, რომელიც ყველა წარმატებულმა ადამიანმა უნდა დაუსვას საკუთარ თავს და ახალი წარმატების მისაღწევად დაიწყოს ფიქრი და მუშაობა, ოღონდ არა როგორც უკვე წარმატებულმა, არამედ როგორც დამწყებმა, რომელიც მთელი არსებით ისწრაფვის სწავლის, განვითარების, გაფართოებისა და გაზრდისკენ!

ამას წინათ, ერთ ცნობილ თანამედროვე ავტორთან საინტერესო ეპიზოდი წავიკითხე – მასწავლებელი მოსწავლეს ფინჯანში ჩაის უსხამს, ჭიქა ივსება, მაგრამ მასწავლებელი აგრძელებს დასხმას, ამატებს და ამატებს ჩაის, რომელმაც უკვე ლამბაქიც შეავსო და მაგიდაზეც დაიღვარა, მაგრამ მასწავლებელი მაინც არ ჩერდება.

მოსწავლის შეკითხვაზე, თუ რატომ იქცეოდა ასე უცნაურად, მასწავლებელმა უპასუხა – შენი შინაგანი მდგომარეობა ამ ჩაის ფინჯანს ჰგავს, რომელიც მუდმივად სავსეა. შესაბამისად, როცა ახალ სითხეს ცარიელი ადგილი არ ხვდება, იღვრება და იკარგება. შენ, ისევე, როგორც შენი ფინჯანი, სავსე ხარ შენი იდეებით, ახალი აზრებისთვის, ახალი ცოდნისთვის კი ცარიელი ადგილი აღარ გაქვს და არც გექნება, თუ თავად არ დაცალე ფინჯანი და არ მომეცი საშუალება, შეგივსო ახალი სითხით.

იცნობთ ადამიანებს, რომელთა ჭიქა მუდმივად სავსეა? დარწმუნებული ვარ, იცნობთ! შესაძლოა, თქვენი ჭიქაც სავსეა...

და თუ ასეა, თუ გსურთ, ერთ წარმატებას მეორე დაუმატოთ, მესამეს მეოთხე და წარმატების მიღწევა, ახალი მწვერვალების დაპყრობა არა ერთჯერად ამოცანად, არამედ სიცოცხლის თანმდევ მუდმივ პროცესად აქციოთ, მაშინ დაცალეთ ფინჯანი!

რა სჯობს ახალ, ცხელ, არომატულ ჩაის...

Latest on Entrepreneur