გაიცანით 500 ფრანჩაიზის პირველი ათეული

#1 Dunkin'
გაიცანით 500 ფრანჩაიზის პირველი ათეული
ფოტო: Entrepreneur Georgia
12 min read

You're reading Entrepreneur Georgia, an international franchise of Entrepreneur Media.

ფრანჩაიზინგის დაწყება – 1955 წელი; სულ ერთეულების რაოდენობა − 12,957;
გახსნის ღირებულება − $ 395.500 - $ 1.6 მილიონი

ბრენდი, რომელიც ერთ დროს Dunkin’ Donuts-ის სახელით იყო ცნობილი, 70 წლის გახდა. მისი არსებობის 68 წელიწადი განუყრელად იყო დაკავშირებული სიტყვა Donuts-თან.
დონატი კომპანიის დამფუძნებლის, მუშათა კლასის წარმომადგენლის, ბილ როზენბერგის საყვარელი ნუგბარი იყო, რომელიც დეპრესიის ხანაში ბოსტონში ცხოვრობდა და მერვე კლასში მიატოვა სწავლა. ის 2002 წელს გარდაიცვალა და ისეთი ბრენდი შექმნა, რომელსაც იმ დროისათვის 5000 რესტორანი ჰქონდა 38 ქვეყანაში, მაგრამ ბოლო 20 წლის ისტორია, რაღაც მასშტაბურისკენ მიმავალი ევოლუცია იყო. ეს ბრენდი ყავისა და პურ-ფუნთუშეულის მსოფლიოს უდიდეს ქსელად იქცა, და ამასთან, ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი გახდა შეერთებულ შტატებში. მისი 13 000 რესტორნიდან დაახლოებით 9 500 შეერთებულ შტატებში მდებარეობს, და კომპანია ამ მაჩვენებლის გაორმაგებას გეგმავს შემდგომი 20 წლის განმავლობაში. მან ეს იქნებ შეძლოს კიდეც, რადგან რესტორნებში ამ ეტაპზე ცხელი და ცივი სასმელების გაყიდვები ისე გააქტიურდა, რომ $1.3 მილიონამდე ზრდა გამოიწვია.

დღეს Dunkin’ ბიგელებსაც ყიდის, ბუტერბროდებსაც და დაბალკალორიულ ვრეპებსაც. გარდა ამისა, მომხმარებელს იქვე ონკანიდან ჩამოსხმული, კრემისებრი ცივი ყავის შეძენაც შეუძლია. პენოპლასტის ჭიქებს, რომელსაც ის ათწლეულების განმავლობაში იყენებდა, ახლა უკვე ორკედლიანი ქაღალდის ჭიქები ეტაპობრივად ჩაენაცვლება, რომლის კედლებიც შეხებისას ისეთი ცხელი აღარ იქნება. კომპანიის DDPerks აპლიკაციის გამოყენებით, მომხმარებელს შინიდან გასვლამდე საკუთარი ტელეფონით შეუძლია შეკვეთის გაკეთება. ასე რომ, ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, ბრენდს არ სურდა მხოლოდ დონატებთან დაკავშირებული სახელით შემოფარგლულიყო.

კომპანიამ 2018 წლის სექტემბერში გამოაცხადა, რომ სახელს იცვლიდა და უბრალოდ, Dunkin’ იქნებოდა. ეს ისეთივე დიდი ცვლილება იყო, როგორც მაგალითად, Kentucky Fried Chicken-ის მიერ თავისი სახელიდან Kentucky-ს ამოღებაც, Fried-ისაც, Chicken-ისაც და მხოლოდ აბრევიატურის დატოვება − KFC. Dunkin’ Donuts-ს მინუს Donuts − ერთ დროს ეს სრულიად წარმოუდგენელი იყო, მაგრამ ამის შემდეგ კიდევ უფრო უცნაური რამ მოხდა − დონატების გაყიდვა გაიზარდა. ასე მოხდა შეერთებული შტატების დაახლოებით 500 რესტორანში, რომლებმაც დიზაინი შეცვალეს. როგორც ჩანს, ადამიანები გაცილებით იმპულსურები გახდნენ, როდესაც დაინახეს, როგორ ხტებოდნენ დონატები პირდაპირ ყუთში სალაროს უკან მდებარე საკონდიტროს ვიტრინიდან. და საერთოდ არ ჰქონდა მნიშვნელობა, იყო თუ არა ეს სიტყვა კომპანიის დასახელებაში.

ახლა Dunkin’-ს მთელ მსოფლიოში წელიწადში 70 ნაირსახეობის არანაკლებ ორი მილიარდი დონატი გადააქვს. ეს ფაქტი იმას მიუთითებს, თუ როგორი ძლიერი გახდა ბრენდი. კომპანიის დებიუტი 500 ფრანჩაიზის სიაში 1980 წელს შედგა, მაშინ მე-17 ადგილი დაიკავა და მას შემდეგ ყოველწლიურად ხვდება ამ სიაში. ამასთან, 17-ჯერ იყო საუკეთესო პირველ ათეულში, მათ შორის, ხუთი წლის განმავლობაში თანმიმდევრულად. სხვადასხვა ათწლეულში კი, მეორე ადგილზეც სამჯერ მოხვდა.

ბოლოსდაბოლოს, 2019 წელს, ისტორიაში პირველად, Dunkin’ პირველ ადგილზე გავიდა. ეს სრულიად სამართლიანი შედეგია ბრენდისთვის, რომელიც ათწლეულებია ინოვაციებს ნერგავს, თან ისე, რომ არასოდეს ივიწყებს, რაც მას ასე ძლიერს ხდის.

ბილ როზენბერგი მუდამ რაღაცას აკეთებდა. 1916 წლის ივნისში ბოსტონის დორჩესტერის გარეუბანში დაიბადა. ოჯახის ლეგენდის მიხედვით, თავისი სამბორბლიანი ველოსიპედიდან 3 წლისა ყინულს ყიდდა. 9 წლისა იყო, როდესაც საზამთროს დახლი ჰქონდა, 11 წლისა კი, უკვე ნაყინს ყიდულობდა და ფასნამატით ყიდდა. 14 წლისამ სკოლა მიატოვა, რომ მთელი დღის განმავლობაში მუშაობა და თავისი ოჯახის შენახვა შეძლებოდა. როზენბერგის სუსტი წერტილი მაშინაც კი დონატები იყო.

ის 2001 წელს გამოცემულ მემუარებში „დონატების კეთების დრო“, იხსენებს, თუ როგორ დადიოდნენ ბოსტონის სასაუზმოში და როგორ გაყიდეს „ყველაზე დიდი ხუთცენტიანი დონატი ჯემით, რომელიც ოდესმე გინახავთ“. ამ დროს დედამისი შინ, გამდნარ ღორის ქონში, ქვაბში წვავდა დონატებს, ხოლო შემდეგ, ცხიმს ქაღალდის პაკეტებით წურავდა. „არასოდეს დამავიწყდება, როგორ ვილოკავდი თითებიდან და ტუჩებიდან შაქრის ნამცეცებს“, − წერდა იგი, − „ამ დიდმა გამოცდილებამ წარუშლელი შთაბეჭდილება დატოვა ჩემზე და დამანახა, რამდენად ბევრს ნიშნავდა ჩემთვის და ნებისმიერი სხვა ბავშვისთვის დონატები“.

როზენბერგმა ამ ცომზე გაამახვილა მთელი ყურადღება, მაგრამ თავდაპირველად, ეს Dunkin’-თან არ ყოფილა დაკავშირებული. ყველაფერი 1946 წელს, ერთი სატვირთო მანქანით დაიწყო. მან კომპანია დააფუძნა, სახელად, Universal Food Systems, რომელიც შემდეგში შეერთებული შტატების ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილის, ახალი ინგლისის საკვები პროდუქტების უდიდესი მწარმოებელი გახდა. ეს კომპანია მაღაზიებსა და სავაჭრო ავტომატებს ფაბრიკის მუშებისთვის განკუთვნილი პროდუქტებით ამარაგებდა და გარდა ამისა, სატვირთო ავტომობილებიც ჰქონდა, რომლებსაც გვერდითი კედლები ეხსნებოდა, რათა მუშებს სენდვიჩების, ნამცხვრების, დონატებისა და ყავის შეძენა შეძლებოდათ ქუჩაში. ეს იყო დღევანდელი სატვირთო ავტომობილების წინამორბედი, რომლებიც საკვებ პროდუქტებს ყიდიან.

როზენბერგი დიდ ყურადღებას აქცევდა ხარისხს. ყველაფერს აკეთებდა, რომ თითოეულ ფინჯან ყავას განსაკუთრებული არომატი ჰქონოდა, ამისთვის სპეციალურად დამზადებულ უჟანგავი ფოლადის 100-გალონიან რეზერვუარებში, მდუღარე წყალს პაკეტებიდან პირდაპირ ყავას ასხამდა. ამ გულმოდგინების შედეგი იყო ის, რომ ფინჯანს ხუთ ცენტად კი არ ყიდდა, როგორც მაშინ სტანდარტულად იყო მიღებული, არამედ − ათად.

თავის დონატებს კი მცხობელებთან ყიდულობდა, რომლებიც დღეში რამდენჯერმე აცხობდნენ ახალ პარტიებად. დროთა განმავლობაში ყავამ და დონატებმა მისი საკვები პროდუქტების ბიზნესის 40 პროცენტი შეადგინა, ამიტომ მან ცალკე გახსნა საცალო მაღაზია, რომ კლიენტებს მასთან მისვლა შეძლებოდათ.

1948 წელს სიძესთან, ჰარი ვინტურთან ერთად, რომელიც მისი სრული პარტნიორი იყო, როზენბერგმა ქუინსიში, ბოსტონის გარეუბანში (მასაჩუსეტსის შტატი), ტრადიციული მაღაზია გახსნა, რომელსაც Open Kettle-ს („ღია ქვაბს“) ეძახდნენ. ეს დონატების პირველი საცალო მაღაზია იყო თავისი სკამებით, სადაც სადილობაც შეიძლებოდა. ახლად დაფქვილი ყავა ჰქონდათ, რომელსაც მცირე ულუფებად ხარშავდნენ, და როგორც დონატების ტიპურ მაღაზიას შეეფერებოდა, იგი ოთხ თუ ხუთ ნაირსახიერებას სთავაზობდა მომხმარებელს. ჰოვარდ ჯონსონის 28 სახეობის ნაყინით შთაგონებულმა როზენბერგმა, ათობით სახეობის დონატი დამზადა. ბიზნესი ყვაოდა, ამიტომ 1950 წელს როზენბერგმა Open Kettle-ის რებრენდინგი გადაწყვიტა და იგი Dunkin’ Donuts-ად აქცია. შემდეგი ხუთი წლის განმავლობაში, კიდევ ოთხი მაღაზია გახსნა და სწორედ მაშინ გაამახვილა ყურადღება ფრანჩაიზინგზე.

ფრანჩაიზინგი სრულიად ახალი კონცეფცია იყო 1950-იანი წლების დასაწყისში და დიდად არც აფასებდნენ. Howard Johnson’s იყო ერთ-ერთი პირველთაგანი, რომელმაც ეს საქმე დაიწყო. ქვეყნის მეორე მხარეს კი, კალიფორნიაში, რეი კროსი ეძებდა და შემდეგ თავს ევლებოდა ძმებს, რომლებიც McDonald’s-ს მოჰკიდებდნენ ხელს. მაგრამ როზენბერგი დარწმუნებული იყო, რომ ფრანჩაიზინგი შეიცვლებოდა, ამიტომ, 1955 წელს, თავისი სიძისგან გამოისყიდა Dunkin’ Donuts და საკუთარი პირველი ფრანჩაიზი გაყიდა. 1960 წლისთვის კომპანიის მაღაზიების რაოდენობა თითქმის 100-მდე უნდა გაზრდილიყო, როდესაც როზენბერგმა ჩიკაგოში, ყრილობაზე თავისი პატარა ფრანჩაიზინგული კომპანიების გაერთიანება დაიწყო. ისეთი ბრენდებისა, როგორებიც იყვნენ Chicken Delight, Burger Chef და A&W Root Beer, რათა ფრანჩაიზინგის საერთაშორისო ასოციაციისთვის (IFA) გაეკეთებინათ ორგანიზება. დღეს IFA ყველაზე ძველი და ყველაზე დიდი ფრანჩაიზინგული ორგანიზაციაა მსოფლიოში, რომელშიც 733 000 ფრანჩაიზია გაერთიანებული Dunkin’-ის ერთეულების ჩათვლით.

„როდესაც სხვებს უზიარებ რამეს, ყველა იღებს სარგებელს. აი, სულ ეს არის ფრანჩაიზინგის მთელი კონცეფცია. როდესაც ფრანჩაიზები წარმატებას აღწევენ, ჩვენ ყველანი წარმატებულები ვართ“.

 

„დაბეჯითებით შეიძლება ითქვას, რომ Dunkin’ ძალიან აქტიური და პატივსაცემი ფრანჩაიზინგული ბრენდია“, − საკმაოდ ფრთხილად ამბობს ფრანჩაიზინგის საერთაშორისო ასოციაციის წარმომადგენელი სტივენ უორლი. ის აშკარად ცდილობს რომელიღაც წევრის უპირატესობას არ გაუსვას ხაზი, − „ის მრავალი თვალსაზრისით, ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ფრანჩაიზინგული ბრენდია ქვეყანაში“.

როზენბერგი აცხადებდა, რომ Dunkin’ Donuts-თან ერთად, ფრანჩაიზინგის საერთაშორისო ასოციაციის ჩამოყალიბება მისი ყველაზე საამაყო მიღწევა იყო. 1960 წელს, ჯერ კიდევ ადრეულ სტადიაზე, ადამიანთა უმრავლესობისთვის ფრანჩაიზინგი რაღაც დაბალი ხარისხისა და საზოგადოებისგან იზოლირებული იყო, მაგრამ მე ანტრეპრენერობის განსახიერებად და თავისუფალ წამოწყებად მიმაჩნდა“, − წერდა იგი.

„როდესაც სხვებს უზიარებ რაიმეს, ყველა იღებს სარგებელს. აი, სულ ეს არის ფრანჩაიზინგის მთელი კონცეფცია. როდესაც ფრანჩაიზები წარმატებას აღწევენ, ჩვენ ყველანი წარმატებულები ვართ“.

შესაძლოა, Dunkin’ ფრანჩაიზინგზე სწორედ ამის გამო გადავიდა და თან ისე, როგორც მის ცნობილ კონკურენტებსაც არ გაუკეთებიათ. Dunkin’ თითქმის მთელი თავისი ისტორიის განმავლობაში 100 პროცენტით ფრანჩაიზინგული იყო. ეს იმას ნიშნავს, რომ საერთოდ არ ფლობდა კორპორაციულ რესტორნებს.

ეს ნამდვილად იყო დროის გასწრება და თან, მნიშვნელოვნად. სხვა გიგანტები ერთდროულად მართავდნენ ფრანჩაიზინგულსა და კორპორაციულ ობიექტებს, თუმცა ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში, ბევრი მათგანი აქტიურად ცდილობს თავისი კორპორაციული ობიექტების ფრანჩაიზებისთვის მიყიდვას − ნაწილობრივ, მშობლიური კომპანიისთვის ფინანსური ტვირთის მოსახსნელად. მაგალითად, Pizza Hut-ს 2009 წელს 649 კორპორაციული ობიექტი ჰქონდა შეერთებულ შტატებში, ახლა მხოლოდ 23 დარჩა. ბევრი სხვა კომპანია კი, როგორიც მაგალითად McDonald’s-ია, რომელიც 93-დან 95 პროცენტამდე ფრანჩაიზს ფლობს.

Dunkin’ Brands’-ის უფროსი ვიცეპრეზიდენტი ფრანჩაიზინგისა და ბიზნესის განვითარების მიმართულებით, გრანტ ბენსონი, რომელმაც 34 წელიწადი გაატარა კომპანიაში, მიიჩნევს, რომ სწორედ ამან შეუწყო ხელი ბრენდის თავდაპირველ წარმატებას.

მას 1100 ფრანჩაიზი ჰყავს და „თუ ამაზე იფიქრებთ“, − ამბობს ის, − „ეს რეალურად 1100 მოხალისეა. ისინი ერთგულებიც არიან და კონცეფციისაც სჯერათ. ყოველდღიურად იმაზე ფიქრობენ, რის ინვესტირება, ან კიდევ რეინვესტირება მოახდინონ ბრენდში“.

ეს ძალიან დიდი ტვირთი და პასუხისმგებლობაა კორპორაციული კომპანიებისთვის.

„ფრანჩაიზები მხოლოდ მაშინ ხდებიან მომგებიანი, როდესაც ბრენდი აქტუალურია, ინოვაციურია, და სტუმრების მოთხოვნებსა და მოლოდინს აკმაყოფილებს“, − ამბობს იგი. ამასობაში დრო შეიცვალა და ბუნებრივია, Dunkin’-იც უნდა შეცვლილიყო.

Dunkin’-ს რა ხანია შერჩევითი დამოკიდებულება აქვს თავისი ფრანჩაიზული პარტნიორების მიმართ, თუმცა შესვლის ღირებულება, შესაძლოა, სინამდვილეში ნაკლები იყოს, ვიდრე სხვა კარგად ცნობილი ბრენდებისა. იმ დროს, როდესაც Krispy Kreme-ს და McDonald’s-ის ფასები, შესაბამისად, $440,500 და $1.26 მილიონია, მოტივირებულ მყიდველებს შეუძლიათ $100 000-ზე ნაკლებადაც კი იყიდონ Dunkin’, საწყისი ეტაპის ჯიხურის ტიპის ოპერაციებისთვის.

ეს ფასების თამაში იყო ერთ-ერთი სხვა მრავალთაგანი, რამაც დევიდ ბაუმგარტნერის ყურადღება მიიპყრო. მან მთელი თავისი კარიერა ბეჭდური გამოცემების დისტრიბუციაში გაატარა, მაგრამ როდესაც 2008 წელს ეკონომიკური კრახი მოხდა, გადაწყვიტა, რომ ახალი სამსახურის მოძიების დრო იყო. მან ბევრი არაფერი იცოდა ფრანჩაიზინგზე, ან თუნდაც, Dunkin’ Donuts-ზე (მაშინ ჯერ კიდევ ამ სახელით იყო ცნობილი). მაგრამ აცნობიერებდა, რომ ბრენდს ერთგული მომხრეები ჰყავდა, და საშინაო დავალების შესრულების შემდეგ, მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა კომპანიის ზრდის გეგმებმა, განსაკუთრებით − ბობოქარი ეკონომიკის გათვალისწინებით. Entrepreneur-მა Dunkin’-ს 2009 წელს მიუძღვნა სტატია, სახელწოდებით „ფრანჩაიზი, რომელმაც რეცესიას გაუძლო“.

ბაუმგარტნერმა თავისი პირველი Dunkin’ ჩატანუგაში გახსნა და ბიზნესი სწრაფად წავიდა წინ. „ყველა ფიქრობდა, რომ ჩვენ დონატების რესტორანი ვიყავით“, − ამბობს ის. ყავა მაშინვე ვერ გახდა პოპულარული, განსაკუთრებით კი ცივი, როგორიც სამხრეთში საერთოდ არ არსებობდა. მაგრამ საერთოდ უცნობიც ნამდვილად არ იყო. Dunkin’ მაშინ უკვე დიდი გახლდათ, მაგრამ მთელ ქვეყანაში ისეთი ცნობილი, როგორიც დღესაა − ჯერ კიდევ არა. ბრენდი რამდენიმე მძიმე ათწლეულების შემდეგ გამოჩნდა. მან 1968 წელს წარმატებით გაიტანა ბირჟაზე კომპანიის აქციები, მაგრამ 1970-იანებში პრობლემები შეექმნა, რადგან მისმა დამფუძნებელმა, ბილ როზენბერგმა ხანგრძლივი ბრძოლა დაიწყო კიბოსა და დიაბეტთან. როზენბერს იმდენად უყვარდა დონატები, რომ წონის პრობლემა გაუჩნდა და ამან, ბოლოსდაბოლოს, წონის დაკლების პროგრამამდე მიიყვანა. აქციები მკვეთრად დაეცა, ფრანჩაიზებმა დანადგარების ყიდვის საკითხზე გამართული დავის გამო სასამართლოს მიმართეს. როზენბერგი 1989 წელს გადადგა და კომპანია იმავე წელს ბრიტანულ სასურსათო კონგლომერატ Allied Domecq-ს მიჰყიდა. Allied Domecq ამავე დროს Baskin Robbins-საც ფლობდა და სწორედ ასე გაჩნდა Dunkin-Baskin-ის კომბოობიექტები.

მაგრამ ამავე დროს, აღმავლობაც იყო. ბრენდის ცნობილი 1980-იანი წლების სარეკლამო კამპანია, „დრო დონატების გასაკეთებლად“, გამოგონილი პერსონაჟის, მცხობელი ფრედის მონაწილეობით ეროვნულ ჰიტად იქცა. Allied Domecq’s Dunkin’ Brands Group-ად გადაიქცა და აქციების ბირჟაზე მეორედ გასატანად დაიწყო მუშაობა.

აი, რა მოუტანა ბაუმგარტნერს 2009 წელს ჩატანუგაში თავისი ობიექტის გახსნამ და იქაურებისთვის ამ თავისი დონატებით თავგზის აბნევამ. Dunkin’-მა შემდეგ ნამდვილად დაიწყო შემოსავლის მოტანა. 2009 წელს მან კომპანიის აღმასრულებელ დირექტორად Blockbuster-ისა და Papa John’s-ის ყოფილი დირექტორთა საბჭოს წევრი, ნაიჯელ ტრევისი მოიყვანა, რომელმაც შემდეგი ცხრა წლის განმავლობაში კომპანიის შემოსავლები 60 პროცენტით გაზარდა. ასევე, კიდევ 6000 ობიექტი დაამატა. მან კიდევ ერთხელ, 2011 წელს გაიტანა ბირჟაზე კომპანიის აქციები, შემდეგ ჯერზე − 2018 წელს. McDonald’s-ის ყოფილმა აღმასრულებელმა დირექტორმა, დევიდ ჰოფმანმა გენერალური დირექტორის პოსტი დაიკავა და მალევე გამოაცხადა სამწლიანი სტრატეგიული გეგმა, „ზრდის გეგმის“ სახელწოდებით. მან მტკიცედ დადო პირობა, რომ 2021 წლამდე შეერთებულ შტატებში ყოველწლიურად კიდევ 200 ახალ ობიექტზე მეტს დაამატებდა.

გრძელვადიან პერსპექტივაში, ის ობიექტების რაოდენობის 18 000-მდე გაზრდას გეგმავს და ძირითადად, ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ფარგლებს გარეთ, სადაც ბრენდი უკვე რა ხანია დომინირებს.

კომპანიამ სულ მალე განაახლა თავისი აპლიკაცია, სახელად DD Perks, რათა 12 მილიონ ხელმომწერს შეკვეთების წინასწარ გაკეთების საშუალება ჰქონოდა. მან საკუთარი ხედვაც გააცნო საზოგადოებას, სახელად „შემდეგი თაობის რედიზაინი“, რომლის მიხედვით, რესტორნებმა თანამედროვე იერი უნდა მიიღოს. აქ ბარიც უნდა იყოს ცივი სასმელებით და მოსახერხებელი ყუთებიც დელიკატესების თან წასაღებად.

ისეთი ფრანჩაიზები, როგორიც ბაუმგარტნერი იყო, ამ ყველაფრით სრულიად აშკარად ხედავდნენ, თუ როგორ იცვლებოდნენ მათი კლიენტები. ადამიანებს ოდესღაც ეგონათ, რომ მას დონატების მაღაზია ჰქონდა, მაგრამ უკვე დაინახეს, რომ იქ დილის ყავის დალევაც შეიძლებოდა, და ამან თითქმის მთლიანად შეცვალა ყველაფერი.

„მხოლოდ ერთი რამ გვჭირდება იმისათვის, რომ ადამიანები ჩვენი მუდმივი მომხმარებლები გავხადოთ − მათ ხელში ყავა უნდა მივაწოდოთ, ეს არის და ეს“. ბაუმგარტნერის გამოცდილებამ დიდი როლი შეასრულა იმაში, რომ კომპანიის სახელიდან „დონატი“ ამოიღეს. ყავას ყველაზე დიდი შემოსავალი მოჰქონდა კომპანიისთვის, და ასეთ მომგებიან პროდუქტზე ყურადღების გამახვილებამ წარმატება მოიტანა.

2018 წელს Dunkin’-მა $100 მილიონი დააბანდა  თავისი ესპრესოს პლატფორმის გასაახლებლად და გასაფართოებლად. ასევე, გაყინული სასმელების მოსამზადებელი ახალი სისტემების დასაყენებლად. მოდერნიზაცია 2019 წლის პირველ კვარტალში დასრულდა, რაც მთელ სისტემაში ოთხი წლის განმავლობაში გაყიდვების 5,5‑პროცენტიანი ზრდითა და კომპანიის უდიდესი ყოველკვარტალური გაყიდვებით დაგვირგვინდა იმავე ობიექტში.

საზოგადოება სხვადასხვაგვარად აფასებდა იდეას კომპანიის სახელის შეცვლის შესახებ, მაგრამ ყველა არ იყო დადებითად განწყობილი. Wall Street Journal-ის ერთ-ერთი სტატიას ასეთი სათაური ჰქონდა: „Dunkin’-ის გულშემატკივრები ამბობენ, რომ დონატის დაკარგვით დიდი სიცარიელე ჩნდება“. თემამ დიდი მსჯელობა გამოიწვია და ყველასათვის აშკარა გახდა, რომ გაცილებით დიდ ამბიციებზე იყო საუბარი. „ამ საკითხს ყველა განიხილავდა“, − ამბობს Dunkin’-ის უფროსი ვიცეპრეზიდენტი ბენსონი, − „სოციალურ მედიაში მილიონობით და მილიონობით ადამიანი გამოთქვამდა აზრს, პრესაში კი, ამაზე ხუმრობდნენ“.

მაგრამ გაყიდვები ყველაზე ხმამაღლა ლაპარაკობდა: Dunkin’s-ის ყველაზე სწრაფად მზარდი პროდუქტის კატეგორია Espresso გახდა, კომპანია მას მიაწერს ზრდას მთელი წლის განმავლობაში, რამაც მესამე კვარტალში 135 ღია და ნახევრად დახურულ ობიექტში, საშუალოდ, 1,9‑პროცენტიანი ზრდა გამოიწვია.

ბაუმგარტნერი დღეს ტენესიში, ჯორჯიასა და ალაბამაში, 41 ობიექტს ფლობს და მართავს, 2023 წლისთვის კი რესტორნების რაოდენობის გაორმაგებასაც გეგმავს. ყოველ ახალ ბაზარზე ადგილობრივი მომხმარებლის მოსაზიდად, მას დანკინის დევიზის გამოყენება დაეხმარა. ნოქსვილის მამოძრავებელი ძალაა Dunkin’, ბირმინგემის მამოძრავებელი − Dunkin’, და ა.შ.

თავისი პირველი ახალი თაობის ავტონომიური რესტორნის გახსნის შემდეგ, ის ახლა Dunkin’-ის შვიდ განახლებულ ობიექტს მართავს.

Dunkin’ აცხადებს, რომ იგი საკუთარი ფრანჩაიზების წყალობით იზრდება. ისინი რეგულარულად ხვდებიან კორპორაციულ ლიდერებს, კოლეგიალურად არჩეული საკონსულტაციო საბჭოების მეშვეობით, ადგილობრივ, რეგიონულ და საერთაშორისო დონეზე. აი, სად იბადება ახალი იდეები, და როდესაც დიდი ბრენდის ინიციატივების მხარდაჭერაზეა საუბარი, ამ შეხვედრებს ქსელის მობილიზებაშიც გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს.

ამის სანაცვლოდ, ფრანჩაიზები ბრენდის თითქმის საყოველთაო აღიარებით, მძლავრი მარკეტინგული მხარდაჭერითა და გაფართოების მოქნილი შესაძლებლობებით სარგებლობენ. როზენბერგის დონატების გასაყიდი სატვირთო ავტომობილის მსგავსად, დღეს Dunkin’-ის ობიექტები შესაძლოა ბენზინგასამართ სადგურებში, აეროპორტებში, საავადმყოფოებსა და სუპერმარკეტებშიც კი იხილოთ. სავაჭრო ცენტრებისა და ავტონომიური ობიექტების გარდა (სადაც პროდუქტის მიღება მანქანიდან გადმოუსვლელად შეიძლება, ან − არა), Dunkin’-ს Walmarts-შიც მოძებნით. ზოგიერთები კი, დღემდე თავის მონათესავე ბრენდ Baskin-Robbins-თან თანაცხოვრობენ.

„რამდენი შესაძლებლობა არსებობს, როდესაც 70 წლის ბრენდის ცხოვრებაში შეგიძლიათ მონაწილეობის მიღება, რომელსაც 10,000 რესტორანი აქვს შეერთებულ შტატებში, და განვითარების კიდევ უფრო დიდი გეგმები? − ამბობს ბაუმგარტნერი, − „ასევე, ისინი მზად არიან ყველაფერში გაგიწიონ დახმარება, რათა წარმატებას მიაღწიო, პერსონალითაც კი“. Dunkin’-თან დაკავშირებით ყველაზე საინტერესო ის კი არ არის, რამდენად ძლიერ შეიცვალა იგი, არამედ რამდენად ინარჩუნებს თავის მთავარ ღირებულებებს. „ცვლილებების განხორციელება მართლაც რთულია, მაგრამ კიდევ უფრო რთულია, თუ არ შეიცვლები“, − ამბობს ბენსონი, − „გაითვალისწინეთ ფაქტი, რომ Dunkin’ უწინდებურად ყავის იმ ორგინალურ ნაზავს იყენებს, რომელიც 70 წლის წინ პირველად მოადუღეს“.

Dunkin’-ის ლეგენდარული შრიფტი ზუსტად ისეთივეა, როგორიც 1970-იან წლებში იყო და 14 წლის განმავლობაში ერთი დევიზი აქვს: „ამერიკის მამოძრავებელი ძალაა Dunkin’“. როდესაც Dunkin’-მა ეკოლოგიური მოსაზრებით პენოპლასტის ჭიქების შეცვლა გადაწყვიტა, ამას 10 წელი დასჭირდა, მთელი 10 წელიწადი! ყოველკვირეული შეკრებები, ტესტირება, და ფოკუსჯგუფები იმართებოდა პენოპლასტის ჭიქების გაცილებით მდგრადი ქაღალდის ალტერნატივით შეცვლაზე.

რა ფანდი გამოიყენა კომპანიამ? ის, რომ მოახერხა, ერთდროულად ძველიც ყოფილიყო და ახალიც. მან შეძლო საკუთარი კლიენტებისთვის ისე მიეცა რაღაც ახალი, რომ თავისი მთავარი პრინციპებისთვის არ ეღალატა და არც მნიშვნელოვნად დაერღვია ყოველდღიური რიტუალი, რომელსაც მომხმარებელი აქ მოჰყავს.

„ჩვენ ყავასა და დონატებზე ვლაპარაკობთ“, − ამბობს ბენსონი, − „ადამიანებისთვის დაძაბული სამუშაო დღეების განმავლობაში ეს უმთავრესი მომენტებია. ამიტომ ვართ საკუთარი მემკვიდრეობის ერთგულნი, ყველაფერ კარგსა და მდიდარს ვინარჩუნებთ, რაც ფინჯანი ყავით და მასთან ერთად დონატით მოვიპოვეთ“.

Latest on Entrepreneur

Entrepreneur Media, Inc. values your privacy. In order to understand how people use our site generally, and to create more valuable experiences for you, we may collect data about your use of this site (both directly and through our partners). By continuing to use this site, you are agreeing to the use of that data. For more information on our data policies, please visit our Privacy Policy.