გაიცანით მექანიკური მიმართულების 26 წლის ინჟინერი საქართველოდან

ვასილ ბერუაშვილის ისტორია

You're reading Entrepreneur Georgia, an international franchise of Entrepreneur Media.

"თვალს თუ გადავავლებთ განვითარებულ ქვეყნებს იაპონია, გერმანია, აშშ-ს და სხვ. მათი განვითარება პირდაპირ დაკავშირებულია ტექნიკურ ინდუსტრიასთან, ტექნიკა კი ამ სპეციალობის გარეშე უბრალოდ ეკრანზე ლამაზ დიზაინად დარჩება", − ვასილ ბერუაშვილი.

თანამედროვე სამყაროში მექანიკური ინჟინერია, ისევე, როგორც ყველა სხვა სამეცნიერო დარგი, აქტიურად ვითარდება. შესაბამისად, ჩნდება ახალი ტენდენციებიც, რომლებიც ინდუსტრიის მომავალს ნათლად დაგვანახებს. იმის გათვალისწინებით, რომ მექანიკური ინჟინერიის შესწავლა დიდ დროით რესურსს მოითხოვს, წლების განმავლობაში აღნიშნულ სფეროში კადრების დეფიციტი იყო, თუმცა ახლა, როდესაც საერთაშორისო მასშტაბით სპეციალისტებზე მოთხოვნა და ანაზღაურება ყოველდღიურად იზრდება, სულ უფრო მეტი ადამიანი ინტერესდება მექანიკური ინჟინერიით.

Entrepreneur მკითხველს 26 წლის ქართველ მექანიკური მიმართულების ინჟინერს − ვასილ ბერუაშვილს გაგაცნობთ, რომელსაც ღრმად სწამს, რომ მექანიკური ინჟინერია მნიშვნელოვნად გვიმარტივებს ცხოვრებას, შესაბამისად, მასზე მოთხოვნა ყოველთვის იარსებებს.

ვასილ, იქნებ პირველესად მკითხველს განვუმარტოთ − რა არის მექანიკური ინჟინერია და რა მნიშვნელობა აქვს მას ჩვენს ცხოვრებაში?
მექანიკური ინჟინერია ერთგვარი შემოქმედებაა, რომელიც მორგებულია რეალობას, აქვს ზუსტი პარამეტრები, მახასიათებლები, და წარედგინება ტექნიკური მოთხოვნები. ყველაზე დიდი გამოგონება, რომელიც ადამიანის ცხოვრებას ამარტივებს − ბორბალია. ბორბალი ხომ თავისით არ შექმნილა და საკუთარი ადგილი არ უპოვია ადამიანის ცხოვრებაში − ის ადამიანის შემოქმედების შედეგია, რომელსაც ზუსტი ფუნქცია აქვს.

მექანიკური ინჟინერია არის საინჟინრო დარგი, რომელიც აერთიანებს საინჟინრო ფიზიკისა და მათემატიკის პრინციპებს, მასალათმცოდნეობას, მექანიკური სისტემების დიზაინს, დატვირთვებისა და ფორმათწარმოქმნის ანალიზს − პროდუქციის წარმოებისა და მექანიკური სისტემების გამართული მუშაობის უზრუნველსაყოფად.

დღეს მექანიკური მიმართულების ინჟინრები საქმიანობენ ისეთ სფეროებში, როგორებიცაა კომპოზიტები, მექატრონიკა და ნანოტექნოლოგია, კოსმოსური ინჟინერია, მეტალურგიული ინჟინერია, სამოქალაქო ინჟინერია, სტრუქტურული ინჟინერია, ელექტროინჟინერია, წარმოების ინჟინერია, ქიმიური ინჟინერია, სამრეწველო ინჟინერია და სხვა. ეს სფერო ყოველდღიურ განვითარებას მოითხოვს − ის, რაც აქტუალურია დღეს, ხვალ უკვე მოძველებულია. ტექნოლოგიები, რომლებიც 3 წლის წინ იყო, დღევანდელ მოთხოვნებს ვერ აკმაყოფილებს.

მექანიკური ინჟინერია გვიმარტივებს ცხოვრებას იმით, რომ სხვაგვარ აზროვნებას გვიყალიბებს, გვძენს უნარს, უბრალო იდეა რომელიღაც ნივთზე რეალობად ვაქციოთ და ხორცშესხმული ვნახოთ − არ აქვს მნიშვნელობა ეს თვითმფრინავის ფრთაა თუ დეკორაციული ნაძვის ხე, რომელსაც კედელზე დავკიდებთ. დღეს შესაძლოა ხიდის სიმტკიცეზე გაანგარიშებას ვაკეთებდე, ხვალ ოპტო-მექანიკური სისტემის კონსტრუქციას, ზეგ დატვირთვას ვანგარიშობდე თვითმფრინავის შასის დგარზე. ფართო საზოგადოებისთვის ეს ყველაფერი ერთი შეხედვით განსხვავებული საკითხებია, მაგრამ არა მექანიკური ინჟინერიისათვის.

ვინ/რა იყო თქვენთვის ინსპირაცია მომავალი პროფესიის არჩევის დროს?
როგორც ასეთი, პიროვნება არ ყოფილა, პროცესი უფრო იყო ჩემთვის ინსპირაცია. ყოველთვის მაინტერესებდა რა როგორ მუშაობს, ამ ინტერესს კი ბევრი ნივთი ემსხვერპლა: დავშლიდი, შევისწავლიდი და აწყობა უკვე საინტერესო აღარ იყო ჩემთვის. ახლა პირიქით − იდეიდან მზა პროდუქტამდე ყველა პროცესს ნულიდან ვიწყებ: დაპროექტება, მასალების შერჩევა, ტექნიკურ მოთხოვნებთან შესაბამისობა, აწყობა და ტესტირებისთვის თვალის დევნება.

მოგვიყევით მეტი თქვენი განვლილი გზის შესახებ რა ნაბიჯები გაიარეთ, ვიდრე მექანიკური ინჟინერი გახდებოდით?
ადრეული ასაკიდან ტექნიკითა და ტექნოლოგიებით ვიყავი დაინტერესებული. მაინტერესებდა, რა და როგორ მუშაობს და ვეძებდი გზას, რათა მაქსიმალურად მიმეღო ჩემთვის საინტერესო ინფორმაცია.

2014 წელს გამოცდები ჩავაბარე საქართველოს საავიაციო უნივერსიტეტში, საჰაერო ხომალდების დაპროექტების მიმართულებაზე. მინდოდა, ავიაკონსტრუქტორი გავმხდარიყავი და გავხდი კიდევაც. მიმაჩნდა, რომ თვითმფრინავი არის ყველაზე კომპლექსური აპარატი და მისი დაპროექტების შესწავლა ძალიან დიდ ცოდნასა და გამოცდილებას მომცემდა.

2018 წელს, ქუთაისის საერთაშორისო უნივერსიტეტის მხარდაჭერით, სრული დაფინანსებით გამოცდები ჩავაბარე მაგისტრატურაზე, მექანიკური ინჟინერიის მიმართულებაზე ჩეხეთში, ბრნოს ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტში, რომელიც ერთ-ერთ წამყვანი უმაღლესი სასწავლო დაწესებულებაა ევროპაში ინჟინერიასა და ტექნოლოგიებში. 2020 წელს მაგისტრატურა წარმატებით დავასრულე.

2020 წელს გამოცდები ჩავაბარე დოქტორანტურაზე საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში. დისერტაციის თემის აქტუალურობის გამო გავხდი შოთა რუსთაველის ეროვნული სამეცნიერო ფონდის საგრანტო კონკურსის გამარჯვებული, რაც სწავლის სრული დაფინანსების გარდა, საშუალებას მაძლევს, გამოვაქვეყნო სტატიები მაღალრეიტინგულ სამეცნიერო ჟურნალებში, მივიღო მონაწილეობა საერთაშორისო კონფერენციებსა და სემინარებზე საზღვარგარეთ.